Terugblik: 10 jaar Geheugenpolikliniek voor migranten – Een inspirerend jubileumsymposium vol verhalen & verbinding

De middag begon luchtig en energiek, dankzij Rozemarijn van Bruchem, die het programma met humor en warmte opende. Tijdens het programma werd met elkaar zowel teruggekeken op de weg die is afgelegd, als vooruitgeblikt op de toekomst die voor ons ligt. Hoofd van ons centrum, Janne Papma en GZ-psycholoog en postdoctoraal onderzoeker Sanne Franzen namen het publiek mee langs tien jaar herinneringen. Ze deelden de momenten die het verschil maakten, de mijlpalen die de poli hebben gevormd en de lessen die onderweg zijn geleerd. Hun verhaal liet zien hoe hard er is gewerkt om passende zorg te bieden aan mensen met een migratieachtergrond, en hoeveel mensen hierbij betrokken zijn geweest.

Gedurende de middag werden korte video’s getoond waarin betrokkenen hun ervaringen deelden. Zo vertelde promovendus Awaale Rirash in een van deze video's over zijn onderzoek naar hoe mensen met een migratieachtergrond beter te bereiken en te betrekken zijn bij preventieonderzoek. Hij liet zien dat motivatie er vaak wél is, maar kennis over risicofactoren en preventiemaatregelen soms ontbreken, een inzicht dat in de zaal duidelijk resoneerde. De bijeenkomst kreeg een internationale dimensie met de bijdrage van de Deense klinisch neuropsycholoog Rune Nielsen. Hij deelde de ervaringen uit Denemarken met cultuursensitieve diagnostiek en dementiezorg, en liet zien hoe daar op nationaal niveau wordt gewerkt aan een meer inclusieve aanpak. In zijn verhaal maakte hij de interessante vergelijking met Nederland: hoewel de context soms verschilt, zijn de uitdagingen opvallend vergelijkbaar.

Een heel dynamisch onderdeel van de middag was het gesprek met Jos van Campen (OLVG ziekenhuis Amsterdam), Esther van den Berg (Klinisch Neuropsycholoog Alzheimercentrum Erasmus MC), Kadriye Sahin (Organisatie MIJ) en Rune Nielsen. Samen met het publiek verkenden zij een van de grote vragen van de dag: hoe ziet de toekomst van cultuursensitieve dementiezorg en - diagnostiek eruit? Hun antwoorden vormden een mooi mozaïek van perspectieven. Rune benadrukte dat een multiculturele benadering geen uitzondering zou moeten zijn, maar de 'mainstream', de standaard. Jos wees erop hoe divers de groep patiënten met een migratieachtergrond is, en dat zorg altijd om maatwerk vraagt. Kadriye pleitte voor betere informatievoorziening aan cliënten en hun naasten. Esther vertelde hoe belangrijk het is dat diagnostiek verder wordt verbreed, zo liet ze weten: ''Voor goede zorg hebben we het juiste instrumentarium nodig: de vorm van diagnostiek bepaalt welke hulp iemand nodig heeft.''

Vanuit de zaal kwamen scherpe vragen en waardevolle aanvullingen. Ook professionals uit het veld gaven een inkijkje in hun praktijk. Er werd onder meer gedeeld over de uitdagingen bij gedragsverandering en de beperkingen in ondersteuning. Een studenttolk deelde hoe zij de wijk Crooswijk inging om mensen te bereiken die de geheugenpoli nog niet kennen, hoe hun rol in buurthuizen van groot belang kan zijn om drempels te verlagen en vertrouwen te creëren. Een casemanager benadrukte hoe essentieel ondersteuning, educatie en verbinding zijn.

Na een middag vol inzichten, gesprekken en herkenning bleef het nog lang gezellig tijdens de borrel, waar multiculturele hapjes zorgden voor een feestelijke sfeer. Er werd nagepraat, gelachen en teruggekeken op wat een betekenisvolle bijeenkomst was: een viering van tien jaar betrokkenheid, samenwerking en vooruitgang. Met trots kijken we terug op dit fraaie jubileum, en met hernieuwde energie kijken we vooruit. Op naar het volgende decennium.